نکات ارایشی - صفحه 4 از 95 - فن ارایش

کشف ۹هزار و ۶۰۰دلار از خانه یک روستایی!-نکات ارایشی

فرمانده انتظامی آذربایجان غربی از کشف ۹۶ بسته ۱۰۰ دلاری از یک باب منزل در روستای دریاس، خبر داد.

روابط تهران-مسکو؛ از مشوّق‌های تکنیکی-راهبردی تا دست‌اندازهای سنّتی-میدانی-نکات ارایشی

روابط ایران و روسیه از جنبه‌های مختلفی مورد بحث و بررسی است. این روابط دارای فراز و نشیب‌های بسیاری بوده و اما و اگرهای فراوانی در این میان وجود دارد. برخی این روابط را راهبردی توصیف می‌کند و برخی آن را تاکتیکی می‌دانند و برخی هم اعتقاد دارند که روس‌ها از کارت ایران استفاده می‌کنند.

در همین رابطه با شعیب بهمن کارشناس ارشد مسائل روسیه و آسیای مرکزی به گفت‌وگو نشستیم که بخش اول آن را در ادامه می خوانید.

فارس: روابط ایران و روسیه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا این روابط راهبردی یا استراتژیک است؟

بهمن: روابط ایران و روسیه از جنبه‌های مختلف قابل بررسی است. چیزی که واقعیت دارد این است که روابط ایران و روسیه به ویژه در سال‌های اخیر تا حد زیادی توسعه پیدا کرده که این توسعه همه جانبه نبوده و در برخی عرصه‌ها خوب بوده و در برخی عرصه‌ها کاملا عقب مانده مثل بحث اقتصادی.

در برخی عرصه‌ها مانند نظامی و امنیتی بسیار خوب پیش رفته و بخش مهمی از این همکاری‌ها درباره سوریه است. مهم است که همکاری‌ها محدود به سوریه نبوده و دو طرف سعی دارند روابط خود را در حوزه مسائل منطقه ای و بین المللی گسترش دهند. در سایر پرونده‌های منطقه‌ای نیز دو کشور به نوعی هم منافع مشترک دارند و هم تهدیدات مشترک.

بنابراین هر دو عنصر منافع مشترک و تهدید مشترک برای دو کشور ایران و روسیه مهم است. ولی مسئله اصلی که متاسفانه مغفول مانده توسعه اقتصادی است. این رابطه در پایین‌ترین حد خود قرار داشته ونتوانسته مانند سایر جنبه‌ها رشد کند و اگر این مسئله بهبود پیدا نکند نمی‌توانیم در آینده شاهد چشم‌انداز توسعه چشمگیر روابط دو کشور باشیم.

چرا که امروزه مسائل اقتصادی کشورها را به یکدیگر وصل می‌کند و اگر این بحث مغفول بماند به سایر جنبه‌های روابط نیز آسیب می‌رساند. مثلا روابط روسیه و ترکیه بعد از اتفاقی که برای جنگنده‌های روس افتاد پس از آن بازسازی شد و به حال اولش برگشت و دلیل آن تنها روابط اقتصادی بود که میان دو کشور حاکم بود و هر دو به منافع آن نیاز داشتند.

آنقدر که این روابط پیچیده و گره خورده بود که هیچ کدام از دو کشور نتوانستند از آن چشم‌پوشی کنند و روابط را بازسازی کردند. ولی در روابط ایران و روسیه تاکنون چنین اتفاقی نیفتاده و این روابط در حال حاضر به هیچ وجه راهبردی نیست.

روابطی است که بین دو همسایه در جریان بوده، در برخی از پرونده‌ها مانند سوریه که هر دو منافع مشترک داشتند. همسویی بین ایران و روسیه افزایش یافته است.

ولی این حرف به این معنا نیست که این روابط نمی‌تواند راهبردی باشد. برخلاف آن چیزی که سابقا و حتی در حال حاضر، هم در حوزه آکادمیک و هم در بین نخبگان سیاسی ایران جریان دارد که ایران و روسیه نمی‌توانند روابط راهبردی داشته باشند.

من معتقدم که دو کشور می‌توانند روابط داخلی داشته باشند و در حوزه‌های اقتصادی روابط خود را گسترش دهند و در پرونده‌های دیگر هم با هم همکاری کنند مثل مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی.

فارس:  فکر می‌کنید چه موانع و چالش‌هایی مانع از این می‌شود که روابط به سمت راهبردی شدن برود، آیا روس‌ها زیاده‌خواه هستند؟

بهمن: بخشی از این عوامل عدم توسعه روابط، در ایران بخشی در روسیه و بخشی هم تحت موقعیت نظام بین‌الملل قرار دارد. در داخل ایران نوعی نگاه تاریخی نسبت به روسیه وجود دارد که این نگاه در ادوار گذشته به دلایل مختلف بازتولید شده است. این نگاه در سال های گذشته به دلیل نوع کارکرد منفی رسانه‌ها و همچنین فضای حاکم بر جنگ سرد و القائاتی که به مردم ایران شده، شکل گرفته و قوت یافته است.

بخش مهمی هم تحت تاثیر نظام آموزش و پرورش بوده که به دلیل آنکه سیستم آموزش و پرورش ایران سیستم آمریکایی و غربی بوده و در سال های بعد از انقلاب نیز همان سیستم باقی مانده، روایت های تاریخی معمولا از جنبه و دیدگاه غربی ها منتقل شده اند.

حتی امروزه در روابط بین‌الملل و کتاب‌هایی که در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود عمدتا از منابع غربی گرفته می‌شوند و این نگاه منفی همواره در ذهن ایرانی‌ها بازتولید شده و از نظر ایرانی‌ها ترکمانچای و گلستان قراردادهای ننگینی هستند ولی هیچ کسی به جدایی بحرین از ایران که متأخرتر نیز هست، اشاره‌ای نمی‌کند.

این به این دلیل است که این موضوع همواره توسط رسانه‌ها بازتولید شده است. بنابراین یک بخشی از آن نگاه منفی است ولی بخش دیگر آن که بخش بسیار مهمی است این است که برخی‌ها نگاه غربی دارند و هیچ اعتقادی به روابط با کشورهایی غیر از کشورهای غربی و آمریکا ندارند.

این را می‌شود در تمامی رفتارهای آنها مشاهده کرد. مانند اتفاقی که در فضای پس از برجام اتفاق افتاد و تمامی فرصت‌ها عملا به فرانسوی‌ها، آلمانی‌ها و غربی‌ها بخشیده شد.

بنابراین دیدگاهی که برخی از مدیران و تصمیم گیران ایرانی نسبت به غرب دارند، یکی دیگر از عوامل بازدارنده در رشد و توسعه روابط ایران و روسیه است. این گروه تاثیر بسزایی در پا نگرفتن این رابطه داشته‌اند.

در این میان قراردادهای بسیاری میان ایران و روسیه امضا شده اما در همان مرحله اولیه باقی مانده و به کشوی میز وزیر یا مدیر کل منتقل شده اند. علیرغم آنکه دستورهایی از مقامات بالاتر در این مورد اکیدا وجود داشته ولی به مرحله اجرا نرسیده اند. مثلا روس‌ها تمایل داشته و دارند در نیروگاه‌های آبی برقی سواحل حوزه خلیج فارس ایران سرمایه‌گذاری کنند.

این طرح، طرحی است که می‌تواند هم به توسعه رفاه مردم در آن مناطق محروم کمک کند  و هم  موجب سرمایه‌گذاری روس‌ها در ایران شود و منافع دو کشور را به هم گره زند. ولی عملا این طرح در وزارت نیرو جدی گرفته نشد و در سطح محدودی محقق شد. یا تمایلاتی که روس‌ها برای سرمایه‌گذاری در صنعت نفت و گاز ایران داشتند و به دلیل غربگرایی حاکم در وزارت نفت و مدیرانی که اساساً اعتقادی به کار با روس‌ها ندارند، هیچ کدام عملی نشد.

تصور دیگری که در ذهن مدیران ایرانی است، این است که فکر می‌کنند تکنولوژی و صنعت روسی عقب مانده است و تمامی تکنولوژی‌های پیشرفته در آمریکا و اروپا قرار دارد.در حالی که چنین چیزی نیست و این به دلیل عدم شناخت صحیح ما از روسیه است و متاسفانه نه مدیران و نه نخبگان فکری، هیچ کدام روسیه را به درستی نمی‌شناسند و از ظرفیت‌های آن اطلاع ندارند.

بنابراین این تصور فکری در برخی از مدیران وجود دارد که روس‌ها فناوری و تکنولوژی‌هایشان چندان پیشرفته نیست و نسبت به غربی‌ها عقب مانده هستند. بنابراین، این یکی از عوامل بازدارنده در ایران است که رابطه با روس‌ها را کند می‌کند.

یک مانعی نیز در روسیه وجود دارد و آن هم نگاهی است که روس‌ها به ایرانی‌ها دارند.روس‌ها هم بنا بر شرایط تاریخی این اعتقاد در آنها شکل گرفته که ایران کشوری است که ذاتا تمایل دارد به سمت غرب حرکت کند. چرا که آنها تجربه جنگ سرد و حضور ایران در بلوک غرب را دارند.

در دوره بعد از انقلاب نیز دائماً این ادعا را مطرح می‌کنند که ادعای درستی نیز بوده است مبنی بر اینکه به محض  ایجاد گشایش در روابط خارجی، ایران سریعا به سمت کشورهای غربی رفته است. در واقع روس ها اعتقاد دارند که ایران تنها از سر اجبار و اضطرار است که به سمت همکاری با روسیه می رود.

یعنی ایرانی ها هر جا در تنگنا قرار می‌گیرند و یا هر تکنولوژی و فناوری که غربی‌ها حاضر نیستند به ایران بدهند به سمت روسیه می‌رود. مثل بحث هسته‌ای که ایران اول به سمت کشورهای اروپایی همچون فرانسه و آلمان رفت، اما بعد که با آنها به توافق نرسید چه در دوره قبل از انقلاب و چه در دره بعد از انقلاب به سمت روس‌ها رفت.

و یا مثلا در صنایع نظامی، روس‌ها می‌گویند که غربی‌ها به شما هواپیماهای مسافربری مانند ایرباس نمی‌دهند اما می‌خواهید هواپیماهای جنگی را از روس‌ها بگیرید. روس‌ها هم برایشان توقعاتی ایجاد شده که یا به آنها پاسخ داده نشده یا به مرور زمان باعث شده برداشت آنها به برداشت منفی از ایران تبدیل شود.

در روسیه نیز در کنار این برداشت منفی که اعتقاد دارد ایران همواره از سر اجبار به سمت این کشور آمده و اگر گشایشی در روابط خارجی آن به وجود آید به سمت غرب حرکت می‌کنند، یک طیف غربگرای قدرتمند هم وجود دارد. یعنی آنها هم اعتقاد دارند که چرا باید برای همکاری با ایران هزینه پرداخت کنند و منافع این کشور فدای رابطه با ایران شود، در حالی که ایران برای ما هیچ منفعتی ندارد؛ زیرا در حوزه اقتصادی تعامل دو کشور زیر دو هزار میلیارد دلار است.

عامل دیگر در عدم توسعه روابط ایران و روسیه، فشارهایی است که از سمت غرب وجود دارد و مانع از گسترش روابط میان دو کشور شده است. روابط ایران و روسیه نه در حال حاضر بلکه در طول تاریخ همواره یک رابطه سه ضلعی بوده و همیشه عامل سوم در این رابطه نقش داشته است.

مثلا در گذشته بریتانیا این نقش را ایفا کرده در دوره جنگ سرد و سال‌های بعد از آن آمریکایی‌ها این نقش را ایفا کردند و همیشه یک عامل سومی وجود داشته و یا به اسم یک کشور قدرتمند یا نظام بین‌الملل دخیل بوده است و سعی کرده فشار وارد کند و از توسعه روابط جلوگیری کند.

همانطور که می‌بینیم فشارهایی نیز به روس‌ها در مقاطع مختلف برای همکاری با ایران در حوزه‌های نظامی، هسته‌ای و غیره وارد شده است.

بنابراین عامل فشار بین‌الملل هم با اینکه هم می‌تواند موجب پیشرفت روابط کشورها شود، ولی در طول سالهای مختلف روابط با روسیه را محدود کرده است.

فارس: چقدر فکر می‌کنید عدم توسعه در روابط دو کشور از سوی خود کشور روسیه بوده است؟ مثلاً در حوزه اقتصادی و انرژی، نیروگاه بوشهر هنوز هم عملاً بعد از چهل سال وارد مدار نشده و حداقل سی سال است که طرف روسی تغییرات زیادی بر آن اعمال کرده است.

به دلیل آنکه طراحی اصلی این نیروگاه از سوی طرف غربی بوده است، بعد از اینکه آنها رفتند، روس‌ها آمدند، در افکارعمومی این بحث مطرح است که چرا این نیروگاه بعد از ۴۰ سال هنوز به توان تولید برق مورد نیاز حتی یک لامپ هم نرسیده است. در صورتی که این نیروگاه می‌تواند به عنوان سندی شفاف در توسعه روابط دو کشور مطرح شود.

در حوزه نظامی نیز گفت‌وگویی با متخصصین نیروی هوایی ارتش روسیه شده، همانطور که می‌دانید در زمان ریاست جمهوری مرحوم هاشمی رفسنجانی، تسلیحات هسته‌ای خریداری شد و هواپیماهای دست‌دوم از روس ها خریداری شد و هنوز هم حاضر نشدند دفترچه‌های خرید این هواپیماها را دراختیار متخصصین ایرانی قرار دهند. دلیل این امر چیست؟ 

بهمن: بخشی از علت عدم توسعه روابط ایران و روسیه طرف روس است، دیدگاههایی که آنها دارند و برداشت‌های منفی و غربگرایانه، تأثیرگذار در این روابط هستند، اما اگر مورد به مورد وارد شویم، مثلا درباره نیروگاه مباحث مختلفی وجود دارد، که از پایه اولیه نیروگاه که غربی بوده و روس‌ها از همان اول تأکید داشتند که این پایه را به هم بزنند و ساختار جدیدی برای نیروگاه برآورد کنند.

عدم موافقت ایران با این مسئله یکی از علل کندی روابط ایران و روسیه بوده است و ایران مجبور شد هزینه‌های زیادی را متحمل شود و روند ساخت نیروگاه طولانی شود و اینکه ایران هم در این میان مقصر بوده است.

دربحث نیروگاه، پرداخت‌هایی که باید انجام می شد تا طرف روسی براساس مستنداتی که وجود دارد عملا انجام نشده و بخش مهمی از تکمیل نشدن نیروگاه به دلیل هزینه‌های مالی بوده که مهمترین آنها پرداخت نشده است.

ولی قطعا طرف روسی دخیل است، ما نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که روسیه کاملاً در راستای منافع ملی ما حرکت کند و کاری که ما می‌خواهیم را انجام دهد.

روسیه با عینک خودش به مسائل نگاه می‌کند و منافع خود را در ابتدا درنظر می‌گیرد، اگر در موضوعی مانند سوریه با ما همسویی داشته باشد می‌توانیم همکاری کنیم، ولی مسئله اینجاست که آیا ما می‌توانیم این همسویی‌ها را ایجاد بکنیم یا نه.

متأسفانه آن چیزی که در فضای فکری ایران رایج است این است که چون در گذشته این چنین نبوده، در آینده نیز این امر میسر نیست و به دلایل تاریخی یا هزاران دلیل دیگر، این فرصت را نداریم که این همسویی‌ها را ایجاد کنیم. درحالی که به این شکل نیست و زمینه برای توسعه روابط وجود دارد و گام اول و اساسی و مهم آن، توسعه روابط اقتصادی است.

ما اگر در این نقطه نتوانیم پیوند بزنیم، با روس‌ها ممکن است حتی در آینده دچار مشکل شویم. روس‌ها می‌گویند که در فضای گشایش و بعد از برجام تمامی امتیازات خود را به کشورهای غربی می‌دهید، چطور از روسیه توقع دارید به نفع شما رأی بدهد و آن را وتو کند.

این چه انتظاری است که در فضای افکارعمومی ما جای گرفته که امتیازها را به یک نفر دیگر بدهیم و فرصت‌ها را دراختیار کشورهای دیگر بگذاریم و این کشورهایی که امتیازات را گرفته اند علیه ما قطعنامه صادر کنند و کشوری که کاملا محروم مانده و در خارج از گود است و به آن نگاه نکرده‌ایم از ما در شورای امنیت حمایت کنند. این عقلانی نیست و باید در حوزه سیاست خارجی متوازن باشیم .

همان‌قدر که از روس‌ها توقع داریم، باید همان‌قدر هم با آنها کار کنیم نه اینکه سطح توقعاتمان صد باشد و سطح همکاری‌هایمان یک. ما الان دقیقا هم در سطح افکار عمومی و سطح فکری این مشکل را داریم و سطح توقعات از روس‌ها بالاست اما وقتی داخل روابط با آنها می‌رویم می‌بینیم که عملا چیزی وجود ندارد.

تا کی قرار است این نگاه منفی به روس‌ها ادامه پیدا کند؟ چرا این نگاه منفی در سالهای پیش نسبت به غرب تصحیح شده است؟ علاوه بر آن، در خود غرب نیز کشورهای دیگری بوده‌اند که دارای سابقه منفی تاریخی هستند.

مگر آلمانی‌ها پاریس را اشغال نکردند؟ خیلی هم قدیمی نیست و زمان زیادی از آن نگذشته، اما رابطه دو کشور بسیار استراتژیک و راهبردی است و کاملا با هم پیوند خورده است. بنابراین اگر بخواهیم دائم به گذشته نگاه کنیم و منفی‌گرایی داشته باشیم، نمی‌توانیم نگاهی به آینده داشته باشیم. باید در یک نقطه از این گذشته رها شویم.

اتفاقات بدی افتاده، این درست است، بخشی از اراضی و ولایت ما از کشور ما جدا شده‌اند اما تا ابد نمی توان آنها را دستمایه روابط خارجی با کشوری همچون روسیه کرد. ضمن اینکه همچنان این پرسش باقی است که چرا این دیدگاه بدبینانه، درباره قراردادهای ننگینی که انگلیسی‌ها به ایران تحمیل کردند وجود ندارد و کارهایی که آنها با کشور ما کردند و موجب تجزیه آن شد مطرح نمی‌شود؟

در صورتی که برخی از آنها نسبت به اتفاقات صورت گرفته که روسیه در آنها دخیل بوده متأخرتر هستند، اما کاملا از یادها رفته و وقتی به مردم می‌گوییم حدود ۴۵ سال پیش بحرین به ایران متصل بود موضعی ندارند و امروز شاهد موضع‌گیری‌های شدیدالحن وزیر خارجه بحرین هستیم.

فارس: فضاسازی‌های منفی علیه دو کشور چقدر بر روی روابط ایران و روسیه تأثیر گذاشته و چقدر متأثر بوده است؟

بهمن: می‌شود گفت کاملا تأثیر داشته است. در ایران این نگاه منفی به روس‌ها کاملاً وجود دارد و در اکثر رسانه ها این نگاه منفی حاکم است. بنابراین در نگاه روس‌ها کاملا تأثیرگذار است.

این دیدگاه منفی، البته برای بخشی از روس‌ها که درحوزه ایران کار می‌کنند، عادی شده ولی حقیقت این است که بر روی روابط ایران و روسیه تأثیر می‌گذارد.

قاعدتاً در طرف روسی نیز همین اتفاق افتاده است و ممکن است برخی از مقامات ما به مطالبی که در رسانه های روسی منتشر می‌شود استناد کنند و براساس آن موضع‌گیری کنند و این نشان می‌دهد که ما چقدر در حوزه رسانه‌ای ضعیف هستیم و نمی توانیم رسانه های غرب گرا یا نزدیک به قدرت را از یکدیگر جدا کنیم.

مشکل اساسی در این رابطه این است که ما هیچ‌گاه منابع دست اول روس‌ها را نخوانده ایم. در طول تاریخ رمان‌هایی که از روسیه ترجمه شده، کتاب های تاریخی که ترجمه شده، کتاب‌هایی که درباره کمونیسم روسی ترجمه شده، حتی کتاب‌هایی که در حال حاضر در دست ترجمه هستند، همه از منابع غربی هستند؛ یعنی ممکن است که کتاب در اصل به زبان روسی نوشته شده ولی این کتاب اول به فرانسوی  و انگلیسی ترجمه شده و بعد از این زبان ها به فارسی ترجمه شده اند.

این نشان می‌دهد که شناخت ما یک شناخت ناقص است و یا کتاب‌هایی ترجمه شده که برداشت‌های غربی را از روس نشان می داده است و این نگاه ضربه‌زننده است و نگاه غربی را در کشور ما ترویج و تبلیغ می‌کند.

ما در حوزه رسانه نیاز داریم روس‌ها را بلاواسطه بشناسیم و خبرگزاری‌هایمان در شهرهای مهم روسیه نماینده داشته باشند، دفتر داشته باشند و یا دست‌کم در خبرگزاری‌هایمان مترجم‌های روسی داشته باشیم و خبر را از منبع اصلی آن دریافت کنند.

در بسیاری از خبرگزاری‌های مهم ایرانی دیده شده که اخبار به شیوه دیگری بازگو شده، درحالی که وقتی به منبع روسی آن مراجعه می‌کنیم می‌بینیم که خبر اصلا به این شکل نبوده، مثل همان خبری که روسیه اعلام کرده بود همه کشورهای خارجی از جمله ایران باید از سوریه خارج شوند، ولی وقتی به منبع روسی آن مراجعه می‌کنیم، می‌بینیم که اسمی از هیچ کشوری برده نشده ولی یک خبرگزاری غربی، ایران را هم به آن اضافه کرده بود و تمام خبرگزاری‌های ما آن را ترجمه کرده بودند.

این تأثیر بسزایی بر روی افکارعمومی گذاشته بود و پس از آن رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی شروع به مانور دادن بر روی آن کردند و الان دیگر هر چه آن را تکذیب کنند، صدا به جایی نخواهد رسید.

این نشان می‌دهد که ما متأسفانه حرفه‌ای عمل نمی‌کنیم، دست کم درباره روسیه، به دلیل دشواری زبان روسی به این سمت نرفته‌ایم و این باعث شده تا روس‌ها را نشناسیم و فضای رسانه‌ای هم متأثر از این موضوع است و این بسیار آسیب‌زننده است به خصوص به افکار عمومی و همین مسئله هم موجب می‌شود که نماینده مجلس ما موضع بگیرد، وزیر موضع بگیرد که این نشان می‌دهد هیچ‌کدام اصل خبر را ندیده‌اند. 

فارس: همکاری با روسیه به طورکلی چقدر موقعیت ایران و جایگاه آن را در عرصه دیپلماتیک و بین‌الملل ارتقا داده و آیا مؤثر بوده و به جایگاه ایران وزن داده است؟

بهمن: قطعا همینطور بوده و وزن داده است. در سالهای بعد از پیروزی انقلاب یک دیدگاهی در فضای فکری و آکادمیک ایران توسعه و ترویج داده شد، و بعضا برخی کتاب هایی را اساتید دانشگاه در این رابطه نوشتند مبنی بر اینکه ایران کشوری تنهاست؛ یعنی با کشورهای عربی پیرامون خودش همخوانی ندارد و به دلیل ماهیت ضدغربی‌ای که دارد نمی‌تواند با کشورهای غربی متحد شود.

بنابراین ایران کشوری تنها در سطح منطقه است وقابلیت اتحاد و ائتلاف با هیچ کشور دیگری را ندارد.

در پایان هم این ایده تأکید می‌کند که تنها متحد ایران، غرب است و ایران باید به سمت غرب حرکت کند. اما ائتلاف و اتحاد ایران با روسیه در پرونده سوریه نشان داد که تمامی این تحلیل‌ها اشتباه است و ایران در حوزه سیاست خارجی از ظرفیت‌هایی برخوردار است که اگر بخواهد در زمان‌های مقتضی می‌تواند از آنها استفاده کند.

نمونه عالی آن هم همکاری با روسیه در پرونده سوریه و عراق بود که برای اولین‌بار پیامدهای بسیار عالی بین‌المللی در پی داشت و صحنه سوریه را کاملاً تغییر داد.

در حالی که تمام تحلیلگران غربی سخن از سقوط دمشق را در مدت زمان دو هفته می‌زدند، این تحلیل‌ها را به هم زد و این اتحاد و همسویی عملا صحنه بازی را در سوریه تغییر داد و تمامی بازیگران جناح مقابل مجبور به عقب‌نشینی شدند و بعد از این ائتلاف و شکست‌هایی که به گروه‌های تروریستی وارد شد، تک تک کشورها اعلام کردند که اگر بشار اسد در قدرت بماند هیچ ایرادی ندارد و باید دوره گذار را در این کشور طی کنیم و الان به جایی رسیده‌اند که آن حرف را در سوریه نمی‌زنند و تمام کشورهایی که می‌گفتند اسد برود نه تنها آن حرف را نمی‌زدند، بلکه به دنبال بازگشایی سفارتخانه‌های خود در سوریه هستند.

بنابراین رابطه با روسیه و همکاری در سوریه، نه فقط در حوزه سیاست خارجی ایران اهمیت داشت و آن باورهای سنتی و قدیمی را به هم ریخت، بلکه در سطح منطقه و نظام بین‌الملل هم پیامدهای بزرگی به همراه داشت.

از این حیث می‌توان گفت اتحاد و ائتلاف یک گام بسیار مهم بوده به ویژه اینکه این همکاری برای ثبات‌سازی و مبارزه با تروریسم صورت گرفته است و یک بعد تبلیغاتی و تأثیرگذاری را بر افکار عمومی دارد، از این حیث دارای اهمیت است و تأثیراتش بین‌المللی بوده است؛ یعنی وقتی نگاه می‌کنیم می‌بینیم نه تنها کشورهای منطقه شکست خوردند، دراین ائتلاف، بلکه تمام اهداف و نیات آمریکایی‌ها و غربی‌ها با چالش مواجه شده است، بنابراین همکاری ایران با روسیه همکاری مهمی بوده در پرونده سوریه و همانطور نیز موقعیت ایران هم برای روس‌ها مهم و تعیین‌کننده بوده است.

در همان دوره که روس‌ها قائل به همکاری با ایران شدند می‌توانستند شرکای دیگری را برای خود انتخاب کنند، کما اینکه سعودی‌ها بارها رفتند، رایزنی کردند، ترکیه‌ای‌ها هم رفتند.

بنابراین روس ها می‌توانستند منافع خود را در سوریه از طریق دیگری و با همسویی بازیگران دیگری حفظ کنند، ولی انتخاب ایران به عنوان شریک آنها نشان می‌دهد که ایران از لحاظ جایگاه مهم، هم در سطح منطقه و هم در سطح بین‌الملل برخوردار است که روس‌ها در بین کشورهای منطقه، ایرانی‌ها را انتخاب کرده‌اند.

این هم نکته مهمی است که در فضای فکری ایران به آن توجه نمی‌شود. این در حالی بود که چندین بار «بندر بن سلطان» که آن زمان ریاست دستگاه امنیتی عربستان را برعهده داشت، به روسیه سفر کرد و پیشنهادات تطمیع‌کننده‌ای را به آنها داد و حتی چندین بار آنها را تهدید کرد که امنیت المپیک سوچی را مورد قرار تهدید قرار می‌دهد اما به رغم تمامی این تهدیدات، روسیه ایران را به عنوان شریک خود در سوریه انتخاب کرد.

ادامه دارد…..

انتهای پیام/ح

روابط تهران-مسکو؛ از مشوّق‌های تکنیکی و راهبردی تا دست‌اندازهای سنّتی و میدانی-نکات ارایشی

روابط ایران و روسیه از جنبه‌های مختلفی مورد بحث و بررسی است. این روابط دارای فراز و نشیب‌های بسیاری بوده و اما و اگرهای فراوانی در این میان وجود دارد. برخی این روابط را راهبردی توصیف می‌کند و برخی آن را تاکتیکی می‌دانند و برخی هم اعتقاد دارند که روس‌ها از کارت ایران استفاده می‌کنند.

در همین رابطه با شعیب بهمن کارشناس ارشد مسائل روسیه و آسیای مرکزی به گفت‌وگو نشستیم که بخش اول آن را در ادامه می خوانید.

فارس: روابط ایران و روسیه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا این روابط راهبردی یا استراتژیک است؟

بهمن: روابط ایران و روسیه از جنبه‌های مختلف قابل بررسی است. چیزی که واقعیت دارد این است که روابط ایران و روسیه به ویژه در سال‌های اخیر تا حد زیادی توسعه پیدا کرده که این توسعه همه جانبه نبوده و در برخی عرصه‌ها خوب بوده و در برخی عرصه‌ها کاملا عقب مانده مثل بحث اقتصادی.

در برخی عرصه‌ها مانند نظامی و امنیتی بسیار خوب پیش رفته و بخش مهمی از این همکاری‌ها درباره سوریه است. مهم است که همکاری‌ها محدود به سوریه نبوده و دو طرف سعی دارند روابط خود را در حوزه مسائل منطقه ای و بین المللی گسترش دهند. در سایر پرونده‌های منطقه‌ای نیز دو کشور به نوعی هم منافع مشترک دارند و هم تهدیدات مشترک.

بنابراین هر دو عنصر منافع مشترک و تهدید مشترک برای دو کشور ایران و روسیه مهم است. ولی مسئله اصلی که متاسفانه مغفول مانده توسعه اقتصادی است. این رابطه در پایین‌ترین حد خود قرار داشته ونتوانسته مانند سایر جنبه‌ها رشد کند و اگر این مسئله بهبود پیدا نکند نمی‌توانیم در آینده شاهد چشم‌انداز توسعه چشمگیر روابط دو کشور باشیم.

چرا که امروزه مسائل اقتصادی کشورها را به یکدیگر وصل می‌کند و اگر این بحث مغفول بماند به سایر جنبه‌های روابط نیز آسیب می‌رساند. مثلا روابط روسیه و ترکیه بعد از اتفاقی که برای جنگنده‌های روس افتاد پس از آن بازسازی شد و به حال اولش برگشت و دلیل آن تنها روابط اقتصادی بود که میان دو کشور حاکم بود و هر دو به منافع آن نیاز داشتند.

آنقدر که این روابط پیچیده و گره خورده بود که هیچ کدام از دو کشور نتوانستند از آن چشم‌پوشی کنند و روابط را بازسازی کردند. ولی در روابط ایران و روسیه تاکنون چنین اتفاقی نیفتاده و این روابط در حال حاضر به هیچ وجه راهبردی نیست.

روابطی است که بین دو همسایه در جریان بوده، در برخی از پرونده‌ها مانند سوریه که هر دو منافع مشترک داشتند. همسویی بین ایران و روسیه افزایش یافته است.

ولی این حرف به این معنا نیست که این روابط نمی‌تواند راهبردی باشد. برخلاف آن چیزی که سابقا و حتی در حال حاضر، هم در حوزه آکادمیک و هم در بین نخبگان سیاسی ایران جریان دارد که ایران و روسیه نمی‌توانند روابط راهبردی داشته باشند.

من معتقدم که دو کشور می‌توانند روابط داخلی داشته باشند و در حوزه‌های اقتصادی روابط خود را گسترش دهند و در پرونده‌های دیگر هم با هم همکاری کنند مثل مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی.

فارس:  فکر می‌کنید چه موانع و چالش‌هایی مانع از این می‌شود که روابط به سمت راهبردی شدن برود، آیا روس‌ها زیاده‌خواه هستند؟

بهمن: بخشی از این عوامل عدم توسعه روابط، در ایران بخشی در روسیه و بخشی هم تحت موقعیت نظام بین‌الملل قرار دارد. در داخل ایران نوعی نگاه تاریخی نسبت به روسیه وجود دارد که این نگاه در ادوار گذشته به دلایل مختلف بازتولید شده است. این نگاه در سال های گذشته به دلیل نوع کارکرد منفی رسانه‌ها و همچنین فضای حاکم بر جنگ سرد و القائاتی که به مردم ایران شده، شکل گرفته و قوت یافته است.

بخش مهمی هم تحت تاثیر نظام آموزش و پرورش بوده که به دلیل آنکه سیستم آموزش و پرورش ایران سیستم آمریکایی و غربی بوده و در سال های بعد از انقلاب نیز همان سیستم باقی مانده، روایت های تاریخی معمولا از جنبه و دیدگاه غربی ها منتقل شده اند.

حتی امروزه در روابط بین‌الملل و کتاب‌هایی که در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود عمدتا از منابع غربی گرفته می‌شوند و این نگاه منفی همواره در ذهن ایرانی‌ها بازتولید شده و از نظر ایرانی‌ها ترکمانچای و گلستان قراردادهای ننگینی هستند ولی هیچ کسی به جدایی بحرین از ایران که متأخرتر نیز هست، اشاره‌ای نمی‌کند.

این به این دلیل است که این موضوع همواره توسط رسانه‌ها بازتولید شده است. بنابراین یک بخشی از آن نگاه منفی است ولی بخش دیگر آن که بخش بسیار مهمی است این است که برخی‌ها نگاه غربی دارند و هیچ اعتقادی به روابط با کشورهایی غیر از کشورهای غربی و آمریکا ندارند.

این را می‌شود در تمامی رفتارهای آنها مشاهده کرد. مانند اتفاقی که در فضای پس از برجام اتفاق افتاد و تمامی فرصت‌ها عملا به فرانسوی‌ها، آلمانی‌ها و غربی‌ها بخشیده شد.

بنابراین دیدگاهی که برخی از مدیران و تصمیم گیران ایرانی نسبت به غرب دارند، یکی دیگر از عوامل بازدارنده در رشد و توسعه روابط ایران و روسیه است. این گروه تاثیر بسزایی در پا نگرفتن این رابطه داشته‌اند.

در این میان قراردادهای بسیاری میان ایران و روسیه امضا شده اما در همان مرحله اولیه باقی مانده و به کشوی میز وزیر یا مدیر کل منتقل شده اند. علیرغم آنکه دستورهایی از مقامات بالاتر در این مورد اکیدا وجود داشته ولی به مرحله اجرا نرسیده اند. مثلا روس‌ها تمایل داشته و دارند در نیروگاه‌های آبی برقی سواحل حوزه خلیج فارس ایران سرمایه‌گذاری کنند.

این طرح، طرحی است که می‌تواند هم به توسعه رفاه مردم در آن مناطق محروم کمک کند  و هم  موجب سرمایه‌گذاری روس‌ها در ایران شود و منافع دو کشور را به هم گره زند. ولی عملا این طرح در وزارت نیرو جدی گرفته نشد و در سطح محدودی محقق شد. یا تمایلاتی که روس‌ها برای سرمایه‌گذاری در صنعت نفت و گاز ایران داشتند و به دلیل غربگرایی حاکم در وزارت نفت و مدیرانی که اساساً اعتقادی به کار با روس‌ها ندارند، هیچ کدام عملی نشد.

تصور دیگری که در ذهن مدیران ایرانی است، این است که فکر می‌کنند تکنولوژی و صنعت روسی عقب مانده است و تمامی تکنولوژی‌های پیشرفته در آمریکا و اروپا قرار دارد.در حالی که چنین چیزی نیست و این به دلیل عدم شناخت صحیح ما از روسیه است و متاسفانه نه مدیران و نه نخبگان فکری، هیچ کدام روسیه را به درستی نمی‌شناسند و از ظرفیت‌های آن اطلاع ندارند.

بنابراین این تصور فکری در برخی از مدیران وجود دارد که روس‌ها فناوری و تکنولوژی‌هایشان چندان پیشرفته نیست و نسبت به غربی‌ها عقب مانده هستند. بنابراین، این یکی از عوامل بازدارنده در ایران است که رابطه با روس‌ها را کند می‌کند.

یک مانعی نیز در روسیه وجود دارد و آن هم نگاهی است که روس‌ها به ایرانی‌ها دارند.روس‌ها هم بنا بر شرایط تاریخی این اعتقاد در آنها شکل گرفته که ایران کشوری است که ذاتا تمایل دارد به سمت غرب حرکت کند. چرا که آنها تجربه جنگ سرد و حضور ایران در بلوک غرب را دارند.

در دوره بعد از انقلاب نیز دائماً این ادعا را مطرح می‌کنند که ادعای درستی نیز بوده است مبنی بر اینکه به محض  ایجاد گشایش در روابط خارجی، ایران سریعا به سمت کشورهای غربی رفته است. در واقع روس ها اعتقاد دارند که ایران تنها از سر اجبار و اضطرار است که به سمت همکاری با روسیه می رود.

یعنی ایرانی ها هر جا در تنگنا قرار می‌گیرند و یا هر تکنولوژی و فناوری که غربی‌ها حاضر نیستند به ایران بدهند به سمت روسیه می‌رود. مثل بحث هسته‌ای که ایران اول به سمت کشورهای اروپایی همچون فرانسه و آلمان رفت، اما بعد که با آنها به توافق نرسید چه در دوره قبل از انقلاب و چه در دره بعد از انقلاب به سمت روس‌ها رفت.

و یا مثلا در صنایع نظامی، روس‌ها می‌گویند که غربی‌ها به شما هواپیماهای مسافربری مانند ایرباس نمی‌دهند اما می‌خواهید هواپیماهای جنگی را از روس‌ها بگیرید. روس‌ها هم برایشان توقعاتی ایجاد شده که یا به آنها پاسخ داده نشده یا به مرور زمان باعث شده برداشت آنها به برداشت منفی از ایران تبدیل شود.

در روسیه نیز در کنار این برداشت منفی که اعتقاد دارد ایران همواره از سر اجبار به سمت این کشور آمده و اگر گشایشی در روابط خارجی آن به وجود آید به سمت غرب حرکت می‌کنند، یک طیف غربگرای قدرتمند هم وجود دارد. یعنی آنها هم اعتقاد دارند که چرا باید برای همکاری با ایران هزینه پرداخت کنند و منافع این کشور فدای رابطه با ایران شود، در حالی که ایران برای ما هیچ منفعتی ندارد؛ زیرا در حوزه اقتصادی تعامل دو کشور زیر دو هزار میلیارد دلار است.

عامل دیگر در عدم توسعه روابط ایران و روسیه، فشارهایی است که از سمت غرب وجود دارد و مانع از گسترش روابط میان دو کشور شده است. روابط ایران و روسیه نه در حال حاضر بلکه در طول تاریخ همواره یک رابطه سه ضلعی بوده و همیشه عامل سوم در این رابطه نقش داشته است.

مثلا در گذشته بریتانیا این نقش را ایفا کرده در دوره جنگ سرد و سال‌های بعد از آن آمریکایی‌ها این نقش را ایفا کردند و همیشه یک عامل سومی وجود داشته و یا به اسم یک کشور قدرتمند یا نظام بین‌الملل دخیل بوده است و سعی کرده فشار وارد کند و از توسعه روابط جلوگیری کند.

همانطور که می‌بینیم فشارهایی نیز به روس‌ها در مقاطع مختلف برای همکاری با ایران در حوزه‌های نظامی، هسته‌ای و غیره وارد شده است.

بنابراین عامل فشار بین‌الملل هم با اینکه هم می‌تواند موجب پیشرفت روابط کشورها شود، ولی در طول سالهای مختلف روابط با روسیه را محدود کرده است.

فارس: چقدر فکر می‌کنید عدم توسعه در روابط دو کشور از سوی خود کشور روسیه بوده است؟ مثلاً در حوزه اقتصادی و انرژی، نیروگاه بوشهر هنوز هم عملاً بعد از چهل سال وارد مدار نشده و حداقل سی سال است که طرف روسی تغییرات زیادی بر آن اعمال کرده است.

به دلیل آنکه طراحی اصلی این نیروگاه از سوی طرف غربی بوده است، بعد از اینکه آنها رفتند، روس‌ها آمدند، در افکارعمومی این بحث مطرح است که چرا این نیروگاه بعد از ۴۰ سال هنوز به توان تولید برق مورد نیاز حتی یک لامپ هم نرسیده است. در صورتی که این نیروگاه می‌تواند به عنوان سندی شفاف در توسعه روابط دو کشور مطرح شود.

در حوزه نظامی نیز گفت‌وگویی با متخصصین نیروی هوایی ارتش روسیه شده، همانطور که می‌دانید در زمان ریاست جمهوری مرحوم هاشمی رفسنجانی، تسلیحات هسته‌ای خریداری شد و هواپیماهای دست‌دوم از روس ها خریداری شد و هنوز هم حاضر نشدند دفترچه‌های خرید این هواپیماها را دراختیار متخصصین ایرانی قرار دهند. دلیل این امر چیست؟ 

بهمن: بخشی از علت عدم توسعه روابط ایران و روسیه طرف روس است، دیدگاههایی که آنها دارند و برداشت‌های منفی و غربگرایانه، تأثیرگذار در این روابط هستند، اما اگر مورد به مورد وارد شویم، مثلا درباره نیروگاه مباحث مختلفی وجود دارد، که از پایه اولیه نیروگاه که غربی بوده و روس‌ها از همان اول تأکید داشتند که این پایه را به هم بزنند و ساختار جدیدی برای نیروگاه برآورد کنند.

عدم موافقت ایران با این مسئله یکی از علل کندی روابط ایران و روسیه بوده است و ایران مجبور شد هزینه‌های زیادی را متحمل شود و روند ساخت نیروگاه طولانی شود و اینکه ایران هم در این میان مقصر بوده است.

دربحث نیروگاه، پرداخت‌هایی که باید انجام می شد تا طرف روسی براساس مستنداتی که وجود دارد عملا انجام نشده و بخش مهمی از تکمیل نشدن نیروگاه به دلیل هزینه‌های مالی بوده که مهمترین آنها پرداخت نشده است.

ولی قطعا طرف روسی دخیل است، ما نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که روسیه کاملاً در راستای منافع ملی ما حرکت کند و کاری که ما می‌خواهیم را انجام دهد.

روسیه با عینک خودش به مسائل نگاه می‌کند و منافع خود را در ابتدا درنظر می‌گیرد، اگر در موضوعی مانند سوریه با ما همسویی داشته باشد می‌توانیم همکاری کنیم، ولی مسئله اینجاست که آیا ما می‌توانیم این همسویی‌ها را ایجاد بکنیم یا نه.

متأسفانه آن چیزی که در فضای فکری ایران رایج است این است که چون در گذشته این چنین نبوده، در آینده نیز این امر میسر نیست و به دلایل تاریخی یا هزاران دلیل دیگر، این فرصت را نداریم که این همسویی‌ها را ایجاد کنیم. درحالی که به این شکل نیست و زمینه برای توسعه روابط وجود دارد و گام اول و اساسی و مهم آن، توسعه روابط اقتصادی است.

ما اگر در این نقطه نتوانیم پیوند بزنیم، با روس‌ها ممکن است حتی در آینده دچار مشکل شویم. روس‌ها می‌گویند که در فضای گشایش و بعد از برجام تمامی امتیازات خود را به کشورهای غربی می‌دهید، چطور از روسیه توقع دارید به نفع شما رأی بدهد و آن را وتو کند.

این چه انتظاری است که در فضای افکارعمومی ما جای گرفته که امتیازها را به یک نفر دیگر بدهیم و فرصت‌ها را دراختیار کشورهای دیگر بگذاریم و این کشورهایی که امتیازات را گرفته اند علیه ما قطعنامه صادر کنند و کشوری که کاملا محروم مانده و در خارج از گود است و به آن نگاه نکرده‌ایم از ما در شورای امنیت حمایت کنند. این عقلانی نیست و باید در حوزه سیاست خارجی متوازن باشیم .

همان‌قدر که از روس‌ها توقع داریم، باید همان‌قدر هم با آنها کار کنیم نه اینکه سطح توقعاتمان صد باشد و سطح همکاری‌هایمان یک. ما الان دقیقا هم در سطح افکار عمومی و سطح فکری این مشکل را داریم و سطح توقعات از روس‌ها بالاست اما وقتی داخل روابط با آنها می‌رویم می‌بینیم که عملا چیزی وجود ندارد.

تا کی قرار است این نگاه منفی به روس‌ها ادامه پیدا کند؟ چرا این نگاه منفی در سالهای پیش نسبت به غرب تصحیح شده است؟ علاوه بر آن، در خود غرب نیز کشورهای دیگری بوده‌اند که دارای سابقه منفی تاریخی هستند.

مگر آلمانی‌ها پاریس را اشغال نکردند؟ خیلی هم قدیمی نیست و زمان زیادی از آن نگذشته، اما رابطه دو کشور بسیار استراتژیک و راهبردی است و کاملا با هم پیوند خورده است. بنابراین اگر بخواهیم دائم به گذشته نگاه کنیم و منفی‌گرایی داشته باشیم، نمی‌توانیم نگاهی به آینده داشته باشیم. باید در یک نقطه از این گذشته رها شویم.

اتفاقات بدی افتاده، این درست است، بخشی از اراضی و ولایت ما از کشور ما جدا شده‌اند اما تا ابد نمی توان آنها را دستمایه روابط خارجی با کشوری همچون روسیه کرد. ضمن اینکه همچنان این پرسش باقی است که چرا این دیدگاه بدبینانه، درباره قراردادهای ننگینی که انگلیسی‌ها به ایران تحمیل کردند وجود ندارد و کارهایی که آنها با کشور ما کردند و موجب تجزیه آن شد مطرح نمی‌شود؟

در صورتی که برخی از آنها نسبت به اتفاقات صورت گرفته که روسیه در آنها دخیل بوده متأخرتر هستند، اما کاملا از یادها رفته و وقتی به مردم می‌گوییم حدود ۴۵ سال پیش بحرین به ایران متصل بود موضعی ندارند و امروز شاهد موضع‌گیری‌های شدیدالحن وزیر خارجه بحرین هستیم.

فارس: فضاسازی‌های منفی علیه دو کشور چقدر بر روی روابط ایران و روسیه تأثیر گذاشته و چقدر متأثر بوده است؟

بهمن: می‌شود گفت کاملا تأثیر داشته است. در ایران این نگاه منفی به روس‌ها کاملاً وجود دارد و در اکثر رسانه ها این نگاه منفی حاکم است. بنابراین در نگاه روس‌ها کاملا تأثیرگذار است.

این دیدگاه منفی، البته برای بخشی از روس‌ها که درحوزه ایران کار می‌کنند، عادی شده ولی حقیقت این است که بر روی روابط ایران و روسیه تأثیر می‌گذارد.

قاعدتاً در طرف روسی نیز همین اتفاق افتاده است و ممکن است برخی از مقامات ما به مطالبی که در رسانه های روسی منتشر می‌شود استناد کنند و براساس آن موضع‌گیری کنند و این نشان می‌دهد که ما چقدر در حوزه رسانه‌ای ضعیف هستیم و نمی توانیم رسانه های غرب گرا یا نزدیک به قدرت را از یکدیگر جدا کنیم.

مشکل اساسی در این رابطه این است که ما هیچ‌گاه منابع دست اول روس‌ها را نخوانده ایم. در طول تاریخ رمان‌هایی که از روسیه ترجمه شده، کتاب های تاریخی که ترجمه شده، کتاب‌هایی که درباره کمونیسم روسی ترجمه شده، حتی کتاب‌هایی که در حال حاضر در دست ترجمه هستند، همه از منابع غربی هستند؛ یعنی ممکن است که کتاب در اصل به زبان روسی نوشته شده ولی این کتاب اول به فرانسوی  و انگلیسی ترجمه شده و بعد از این زبان ها به فارسی ترجمه شده اند.

این نشان می‌دهد که شناخت ما یک شناخت ناقص است و یا کتاب‌هایی ترجمه شده که برداشت‌های غربی را از روس نشان می داده است و این نگاه ضربه‌زننده است و نگاه غربی را در کشور ما ترویج و تبلیغ می‌کند.

ما در حوزه رسانه نیاز داریم روس‌ها را بلاواسطه بشناسیم و خبرگزاری‌هایمان در شهرهای مهم روسیه نماینده داشته باشند، دفتر داشته باشند و یا دست‌کم در خبرگزاری‌هایمان مترجم‌های روسی داشته باشیم و خبر را از منبع اصلی آن دریافت کنند.

در بسیاری از خبرگزاری‌های مهم ایرانی دیده شده که اخبار به شیوه دیگری بازگو شده، درحالی که وقتی به منبع روسی آن مراجعه می‌کنیم می‌بینیم که خبر اصلا به این شکل نبوده، مثل همان خبری که روسیه اعلام کرده بود همه کشورهای خارجی از جمله ایران باید از سوریه خارج شوند، ولی وقتی به منبع روسی آن مراجعه می‌کنیم، می‌بینیم که اسمی از هیچ کشوری برده نشده ولی یک خبرگزاری غربی، ایران را هم به آن اضافه کرده بود و تمام خبرگزاری‌های ما آن را ترجمه کرده بودند.

این تأثیر بسزایی بر روی افکارعمومی گذاشته بود و پس از آن رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی شروع به مانور دادن بر روی آن کردند و الان دیگر هر چه آن را تکذیب کنند، صدا به جایی نخواهد رسید.

این نشان می‌دهد که ما متأسفانه حرفه‌ای عمل نمی‌کنیم، دست کم درباره روسیه، به دلیل دشواری زبان روسی به این سمت نرفته‌ایم و این باعث شده تا روس‌ها را نشناسیم و فضای رسانه‌ای هم متأثر از این موضوع است و این بسیار آسیب‌زننده است به خصوص به افکار عمومی و همین مسئله هم موجب می‌شود که نماینده مجلس ما موضع بگیرد، وزیر موضع بگیرد که این نشان می‌دهد هیچ‌کدام اصل خبر را ندیده‌اند. 

فارس: همکاری با روسیه به طورکلی چقدر موقعیت ایران و جایگاه آن را در عرصه دیپلماتیک و بین‌الملل ارتقا داده و آیا مؤثر بوده و به جایگاه ایران وزن داده است؟

بهمن: قطعا همینطور بوده و وزن داده است. در سالهای بعد از پیروزی انقلاب یک دیدگاهی در فضای فکری و آکادمیک ایران توسعه و ترویج داده شد، و بعضا برخی کتاب هایی را اساتید دانشگاه در این رابطه نوشتند مبنی بر اینکه ایران کشوری تنهاست؛ یعنی با کشورهای عربی پیرامون خودش همخوانی ندارد و به دلیل ماهیت ضدغربی‌ای که دارد نمی‌تواند با کشورهای غربی متحد شود.

بنابراین ایران کشوری تنها در سطح منطقه است وقابلیت اتحاد و ائتلاف با هیچ کشور دیگری را ندارد.

در پایان هم این ایده تأکید می‌کند که تنها متحد ایران، غرب است و ایران باید به سمت غرب حرکت کند. اما ائتلاف و اتحاد ایران با روسیه در پرونده سوریه نشان داد که تمامی این تحلیل‌ها اشتباه است و ایران در حوزه سیاست خارجی از ظرفیت‌هایی برخوردار است که اگر بخواهد در زمان‌های مقتضی می‌تواند از آنها استفاده کند.

نمونه عالی آن هم همکاری با روسیه در پرونده سوریه و عراق بود که برای اولین‌بار پیامدهای بسیار عالی بین‌المللی در پی داشت و صحنه سوریه را کاملاً تغییر داد.

در حالی که تمام تحلیلگران غربی سخن از سقوط دمشق را در مدت زمان دو هفته می‌زدند، این تحلیل‌ها را به هم زد و این اتحاد و همسویی عملا صحنه بازی را در سوریه تغییر داد و تمامی بازیگران جناح مقابل مجبور به عقب‌نشینی شدند و بعد از این ائتلاف و شکست‌هایی که به گروه‌های تروریستی وارد شد، تک تک کشورها اعلام کردند که اگر بشار اسد در قدرت بماند هیچ ایرادی ندارد و باید دوره گذار را در این کشور طی کنیم و الان به جایی رسیده‌اند که آن حرف را در سوریه نمی‌زنند و تمام کشورهایی که می‌گفتند اسد برود نه تنها آن حرف را نمی‌زدند، بلکه به دنبال بازگشایی سفارتخانه‌های خود در سوریه هستند.

بنابراین رابطه با روسیه و همکاری در سوریه، نه فقط در حوزه سیاست خارجی ایران اهمیت داشت و آن باورهای سنتی و قدیمی را به هم ریخت، بلکه در سطح منطقه و نظام بین‌الملل هم پیامدهای بزرگی به همراه داشت.

از این حیث می‌توان گفت اتحاد و ائتلاف یک گام بسیار مهم بوده به ویژه اینکه این همکاری برای ثبات‌سازی و مبارزه با تروریسم صورت گرفته است و یک بعد تبلیغاتی و تأثیرگذاری را بر افکار عمومی دارد، از این حیث دارای اهمیت است و تأثیراتش بین‌المللی بوده است؛ یعنی وقتی نگاه می‌کنیم می‌بینیم نه تنها کشورهای منطقه شکست خوردند، دراین ائتلاف، بلکه تمام اهداف و نیات آمریکایی‌ها و غربی‌ها با چالش مواجه شده است، بنابراین همکاری ایران با روسیه همکاری مهمی بوده در پرونده سوریه و همانطور نیز موقعیت ایران هم برای روس‌ها مهم و تعیین‌کننده بوده است.

در همان دوره که روس‌ها قائل به همکاری با ایران شدند می‌توانستند شرکای دیگری را برای خود انتخاب کنند، کما اینکه سعودی‌ها بارها رفتند، رایزنی کردند، ترکیه‌ای‌ها هم رفتند.

بنابراین روس ها می‌توانستند منافع خود را در سوریه از طریق دیگری و با همسویی بازیگران دیگری حفظ کنند، ولی انتخاب ایران به عنوان شریک آنها نشان می‌دهد که ایران از لحاظ جایگاه مهم، هم در سطح منطقه و هم در سطح بین‌الملل برخوردار است که روس‌ها در بین کشورهای منطقه، ایرانی‌ها را انتخاب کرده‌اند.

این هم نکته مهمی است که در فضای فکری ایران به آن توجه نمی‌شود. این در حالی بود که چندین بار «بندر بن سلطان» که آن زمان ریاست دستگاه امنیتی عربستان را برعهده داشت، به روسیه سفر کرد و پیشنهادات تطمیع‌کننده‌ای را به آنها داد و حتی چندین بار آنها را تهدید کرد که امنیت المپیک سوچی را مورد قرار تهدید قرار می‌دهد اما به رغم تمامی این تهدیدات، روسیه ایران را به عنوان شریک خود در سوریه انتخاب کرد.

ادامه دارد…..

انتهای پیام/ح

۱۱ مصدوم در تصادف زنجیره‌ای-نکات ارایشی

به گزارش فارس به نقل از روابط‌عمومی مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی چهارمحال و بختیاری فرامرز شاهین از مصدومیت 11 نفر در یک تصادف زنجیره‌ای خبر داد و گفت: تصادف زنجیره‌ای یک‌دستگاه اتوبوس، نیسان، پژو 206، پژو 405 و پژو اس ال ایکس در محور فرخشهر به شهرکرد حوالی سه راهی خوزستان 11 مصدوم برجای گذاشت.

رئیس مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی چهارمحال و بختیاری ادامه داد: کارشناسان فوریت‌های پزشکی 9 نفر از مصدومان را در محل درمان و دو نفر از مصدومان را جهت اقدامات درمانی تکمیلی به بیمارستان کاشانی منتقل کردند.

وی در پایان گفت: روز گذشته همچنین یک مرد 35 ساله بر اثر سقوط از کوه‌های مشرف بر دانشگاه آزاد شهرکرد جان خود را از دست داد.

ارابه های آهنی حادثه آفرین-نکات ارایشی

سقوط آسانسور و حوادث ناشی از آن در سازمان ها، اداره ها، مراکز آموزشی و واحد های مسکونی موضوع تازه ای در جامعه نیست، بارها شاهد وقوع حادثه های دلخراش بوده‌ایم، حوادثی که یا هنگام نصب و راه‌اندازی یا هنگام بهره‌برداری از این وسیله ایجاد شده و در دفعاتی موجب مرگ و معلولیت افراد شده است.
آسانسورهایی که برای تامین رفاه حال و تسهیل آمد و شد افراد در ساختمان ها راه اندازی شده اند اما امروزه در بسیاری از موارد به قاتلانی بالقوه تبدیل شده اند که موجب مرگ و میر و معلولیت می شوند سوانحی که حتی توصیف آن کار چندان راحتی نیست.
محبوس شدن، گیر کردن دست و پا در آسانسور، سقوط افراد در داخل چاهک یا روی کابین حوادثی هستند که از آسانسور شروع می‌شود.
سوار شدن بیش از حد ظرفیت، عدم سرویس و نگهداری توسط مالکان، خریداری آسانسورهای ارزان قیمت و نامرغوب توسط مالکان، تعویض قطعات آسانسور با قطعات غیر استاندارد پس از خرابی، عدم مهارت کافی تکنسین موجب حوادثی تلخ می شود که همه این حوادث ریشه در نبود ایمنی و رفتارهای ایمن دارد.
گاهی در حین نصب و راه‌اندازی آسانسور، به‌دلیل سقوط کابین یا سقوط در چاله آسانسور، منجر به مرگ یا معلولیت و مصدومیت فرد می‌شود یا اینکه فرد یا افرادی در کابین آسانسوری گیر می‌افتند و گاه ساعت‌ها با اضطراب شرایطی سخت را تحمل می‌کنند، یا کابین یک آسانسور به همراه سرنشینان آن سقوط می‌کند یا دچار اتصال برق می‌شود.
اینکه چه زمان‌هایی استفاده از آسانسور ممنوع و خطرآفرین است و در چه شرایطی ایمن خواهد بود همه از مواردی است که باید همگان در خصوص آن اطلاعات مناسبی داشته باشند.

*حبس در اتاق و آسانسور، بیشترین حوادث بجنورد
مدیرعامل سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری بجنورد گفت: حبس در اتاق و آسانسور، بیشترین حوادث این شهر را تشکیل می دهد که منجر به عملیات این سازمان می شود.
مجید گریوانی اظهار داشت: از مجموع ۹۱۳ مورد حادثه رخ داده پارسال ۲۱۶ مورد حبس در اتاق به دلایل مختلفی چون بی احتیاطی، فراموش کردن کلید، خرابی در و قفل کردن در توسط کودکان بوده است.
وی اظهار داشت: نیروهای این سازمان به ۲۰۷ مورد حوادث مربوط به گیر افتادن افراد در آسانسور که منجر به حبس ۱۵۱ مرد و ۱۷۲ زن شده بود، نیز امدادرسانی کردند.
وی با اشاره به مصدوم شدن پنج مرد و ۲ زن در این حوادث، بیشترین علل بروز آن را معیوب بودن و عدم رعایت نکات ایمنی و بازبینی آسانسورها و بی احتیاطی افراد ذکر کرد.
مدیرعامل سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری بجنورد یادآور شد: ۳۴ مورد حادثه آسانسور نیز امسال گزارش شد که بیشترین حجم حوادث را بعد از آب گرفتگی منازل شامل می شود.

*نوسانات برق علت حبس شدن شهروندان در آسانسور است
معاون عملیات سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی خراسان شمالی گفت: ۹۵ درصد حبس شدگی ها در آسانسور به علت نوسانات برق بوده است.
مجید خوشرفتار اظهار داشت: به صورت میانگین ماهیانه ۱۵ تا ۲۰ مورد حادثه حبس شدن در آسانسور به این سازمان گزارش می شود.
وی افزود: این در حالی است که در سال گذشته به علت نوسانات شدید برق میزان عملیات حبس شدگی در شهر بجنورد به بیش از سه برابر در هر ماه افزایش یافت.
خوشرفتار با اشاره به محدود بودن عملیات به دلیل استاندارد نبودن آسانسورها اظهار داشت: با این وجود احتمال خطر سقوط آسانسور و آسیب دیدگی افراد بسیار بیشتر است.
وی افزود: در شرایط استاندارد بودن آسانسور وقتی مابین طبقات گیر کند در کابین در هیچ صورتی باز نمی شود ولی اگر آسانسور غیراستاندارد نصب شود فردی که قصد سوار شدن به آسانسور دارد می تواند در آن را باز کند و در نتیجه یک بی احتیاطی کوچک سقوط کند.
معاون عملیات سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری بجنورد با اشاره به دسترسی راحت ساکنان مجتمع ها به موتورخانه آسانسور، گفت: این امر در برخی مواقع باعث دست کاری فیوزها و دیگر تجهیزات توسط افراد غیرمتخصص می شود که حوادث ناگواری نیز به بار می آورد.
خوشرفتار یادآور شد: چندی پیش در یکی از عملیات ها افزون بر ۲۰ نفر در آسانسوری که برای ۶ نفر بود سوار شدند که منجر به حبس شدگی شد.
وی اظهار داشت: بیشتر عملیات ها مربوط به حوادث حبس شدگی در آسانسور مربوط به بار اضافه است.
خوشرفتار بر رعایت نکات ایمنی در هنگام نصب آسانسور تاکید کرد و گفت: هم اکنون تمامی ساختمان ها باید پروانه پایان کار خود را از سازمان دریافت کنند که تمام موارد ایمنی از قبیل ایمنی آسانسورها نیز در آن بررسی می شود.
طبق آمار سازمان آتش نشانی بجنورد حوادث مربوط به آسانسورها رتبه دوم را در فهرست سوانح به خود اختصاص داده و حالا وقت آن است که در این موضوع دقیق شد و از سکوت و سانسور کردن مشکلات مربوط به آسانسور پرهیز کرد.
رشد سازه‌ها در بجنورد رو به ترقی، ملزوماتی هم دارد که از مهمترین آنها توجه به نکات ایمنی است.
بسیار شاهد بوده‌ایم افرادی که مشاغل مربوط به ساختمان سازی را انتخاب کرده‌اند از دانش اندکی در این زمینه برخوردار بوده‌اند که این موضوع باعث حوادث گوناگون می‌شود.
نصب و تعمیر آسانسورها توسط افراد غیر حرفه‌ای و سپردن کار به کارگران غیرمتخصص از دلایل بروز این قبیل فجایع است.
آسانسور و وجود آن در ساختمان، از سوی مردم یکی از ویژگی‌های منازل مسکونی آپارتمانی محسوب می‌شود و اگر خانه‌ای آسانسور نداشته باشد، کمتر مورد استقبال قرار می‌گیرد، لازمه کاهش میزان حوادث مرتبط با آسانسور، ارائه آموزش‌های مختلف به شهروندان است.

* اطلاعات در حوزه آسانسور های واحد های مسکونی تاریک است

مدیرکل استاندارد خراسان شمالی با بیان اینکه اجازه ورود به اماکن خصوصی برای بازرسی به آسانسورها را نداریم گفت: در خصوص وضعیت آسانسور های عمومی و دولتی پیگیر هستیم اما درباره آسانسورهای خصوصی هیچ اطلاعات روشنی نداریم.
فهیمه مهمان نواز اظهار داشت: در این خصوص اطلاعاتی نداریم آماری نیز از وضعیت آن در این بخش نمی توانیم ارائه دهیم، اطلاعات در این بخش تاریک است.
وی افزود: مالک ها باید برای تاییدیه آسانسورها به این اداره کل مراجعه کنند اما متاسفانه در این خصوص فرهنگ سازی نشده است و اطلاعات دقیقی در دست نداریم.
وی گفت: مالک ها باید در خصوص وضعیت ایمنی آسانسور ها به صورت ادواری اقدام کنند چرا که قانون این اجازه را به اداره استاندارد نداده است.
وی با بیان اینکه وضعیت آسانسور ها در استان یک معضل است اظهار داشت: آسانسور ها نیاز به سرویس نگهداری دارند که متاسفانه این امر توسط مالک به صورت ادواری انجام نمی شود که باعث خسارت های مالی و جانی شهروندان می شود.
وی از مالک ها خواست تا نسبت به بازرسی ادواری توسط افراد کارشناس اقدام کنند و گفت: حتی اگر مالکان تاییدیه ادواری فنی را نیز داشته باشند در غیر داشتن تاییدیه ایمنی در حوادث دچار مشکل خواهند شد و بیمه هیچ کمکی نخواهد کرد.
مهمانواز اظهار داشت: مالکان باید تاییدیه ایمنی را نیز دریافت کنند تا در صورت خسارت مالی و جانی زیر پوشش بیمه قرار گیرند زیرا که خسارت جانی قابلیت پیگیری قضایی نیز دارند.
وی از اداره ها و اماکن عمومی نیز خواست تا در خصوص استاندارد های آسانسورها اقدام کنند و گفت: این اماکن مورد بازرسی این اداره کل نیز قرار می گیرند.
رئیس اداره نظارت بر اجرای استاندارد اداره‌کل استاندارد خراسان‌شمالی گفت: در سال ۹۷، ۳۰۸ فقره تاییدیه ایمنی کیفیت آسانسور صادر شد.
احسان طاهری اظهار داشت: برای تاییدیه هر آسانسوری دو تا سه بار بازرسی انجام می شود.
وی با بیان اینکه در بیشتر بازرسی ها آسانسور ها در مرحله اول تایید نمی شوند اظهار داشت: بیشتر آسانسور ها بعد از رفع نقص تاییدیه را دریافت می کنند.
وی افزود: متاسفانه بیشتر آسانسور ها از نظر استاندارد ها مناسب نیستند اما در مقایسه با سال های گذشته تاحدودی وضعیت بهتر شده است.
وی با بیان اینکه وضعیت آسانسور های ساختمان های خصوصی نیز زیاد قابل قبول نیست اظهار داشت: این امر نیاز به فرهنگ سازی دارد.
وی افزود: مالکان بخش خصوص به علت هزینه بعد از پایان یکسال برای بازدید ادواری و دریافت استاندارد مراجعه نمی کنند که متاسفانه این امر می تواند خطر آفرین باشد.
وی با بیان اینکه بخش خصوصی برای دریافت تاییدیه ایمنی باید خودشان اقدام کنند اظهار داشت: علاوه بر سرویس نگهداری باید برای تاییدیه استاندارد نیز هزینه ای داشته باشند که به این علت مالکان استقبال نمی کنند.
۳۰۰۷/ ۶۰۴۲

نوای الغوث الغوث در حرم امام خمینی (ره) طنین انداز شد-نکات ارایشی

به گزارش ایرنا، حرم مظهر امام خمینی (ره) در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان که مصادف است با سالروز ضربت خوردن مولی الموحدین حضرت علی (ع) رنگ ماتم به خود گرفت و مؤمنان در حرم مطهر به شب زنده داری لیالی قدر و سوگواری برای شهادت نخستین امام شیعیان پرداختند.

برنامه معنوی شب گذشته با حضور بیت شریف امام راحل و اقشار مختلف مردم مانند سنوات گذشته از ساعت ۲۲:۳۰ با سخنرانی حجت الاسلام سید ابراهیم هاشمیان آغاز و مراسم با مداحی حاج احمد شربیانی در ساعت ۲ بامداد به پایان رسید.

دست‌هایی که امشب ملتمسانه به سمت آسمان بلند شد، فضای معنوی خاصی را به حرم مطهر بخشید و هرکس با دلی شکسته و چشمانی اشک بار برای رفع حاجات خود و دیگران، دست نیاز به سوی بی نیاز داشت.

حضور پرشور کودکان و نوجوانانی که با وجود سن کم، همراه خانواده‌های خود به حرم مطهر امام خمینی (ره) آمده بودند تا در آئین احیای نخستین شب از لیالی قدر شرکت کنند و دست‌های خود را همچون پدر و مادرانشان برای استجابت دعا به درگاه الهی بلند کردند، از جلوه‌های خاص این مراسم بود.

حرم مطهر بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در این شب قدر، میزبان مومنانی بود که علاوه بر مناطق مختلف پایتخت از سراسر ایران خود را به این مکان مقدس رسانده بودند تا هم صدا با یکدیگر، رو به درگاه خالق خویش، فریاد العفو سر دهند.

شب‌های قدر در روز ۱۹ یا ۲۱ یا ۲۳ ماه رمضان است. در همچنین شبی قرآن بر پیامبر اسلام نازل شد؛ همچنین تقدیر زندگی یک ساله آینده انسان رقم خواهد خورد. ضربت خوردن پیشوا اول شیعیان علی بن ابی طالب (ع) نیز در روز ۱۹ و شهادت ایشان در روز ۲۱ ماه رمضان رخ داده است.

۷۲۴۷/‏۶۰۰۳

توزیع اعتبارات از هفته آینده آغاز می‌شود-نکات ارایشی

محمد حسینقلی‌زاده روز شنبه در گفت و گو با خبرنگاران میزان اعتبارات استان در سال ۹۸ را چهار هزار میلیارد ریال اعلام کرد و گفت: توزیع اعتبارات عمرانی به صورت شهرستانی در هفته بعد و از طریق برگزاری جلسات کمیته برنامه‌ریزی آغاز خواهد شد.

وی بابیان اینکه طرح های مطالعات اقتصادی و اشتغالزایی روستایی سال ۹۶ این هفته برای اجرا ابلاغ خواهد شد افزود: طرح های مطالعات اقتصادی و اشتغالزایی روستایی سال ۹۸ نیز تا پایان خردادماه برای مطالعه به مشاوران بومی استان ارائه خواهد شد.‌

حسینقلی زاده بیان کرد: عملکرد ۴۰ ساله دستگاه‌های اجرایی استان اردبیل تدوین شده و با توجه به اینکه این استان در سال ۷۲ تأسیس شده عملکرد دستگاه‌های اجرایی آن از سال ۷۳ تا ۹۷ در این مجلد جمع‌بندی و ارائه شده است.

معاون برنامه و بودجه سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان اردبیل از چاپ گزارش اقتصادی و اجتماعی سال ۹۶ استان خبر داد و گفت: کتاب ظرفیت‌های قانونی بودجه سال ۹۸ استان اردبیل نیز در حال چاپ است.

۷۱۱۰/‏‬ ۱۲۵۷

11 مصدوم در تصادف زنجیره‌ای-نکات ارایشی

به گزارش فارس به نقل از روابط‌عمومی مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی چهارمحال و بختیاری فرامرز شاهین از مصدومیت 11 نفر در یک تصادف زنجیره‌ای خبر داد و گفت: تصادف زنجیره‌ای یک‌دستگاه اتوبوس، نیسان، پژو 206، پژو 405 و پژو اس ال ایکس در محور فرخشهر به شهرکرد حوالی سه راهی خوزستان 11 مصدوم برجای گذاشت.

رئیس مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی چهارمحال و بختیاری ادامه داد: کارشناسان فوریت‌های پزشکی 9 نفر از مصدومان را در محل درمان و دو نفر از مصدومان را جهت اقدامات درمانی تکمیلی به بیمارستان کاشانی منتقل کردند.

وی در پایان گفت: روز گذشته همچنین یک مرد 35 ساله بر اثر سقوط از کوه‌های مشرف بر دانشگاه آزاد شهرکرد جان خود را از دست داد.

زلال اشک مگر از دل این غبار بشوید-نکات ارایشی

به گزارش ایرنا، مردم مؤمن این استان تا آستانه سحرگاه در مساجد بست نشسته و با ریختن اشک ندامت از دیدگان، دست استغاثه به درگاه خدا برداشته و با خواندن قرآن و مضامین بلند دعاهای جوشن کبیر و ابوحمزه ثمالی ضجه زدند و با استغاثه آمرزش گناهان خود را از آن آمرزنده بی همتا طلب کردند.

آئین برسر گرفتن قرآن و واسطه کردن چهارده معصوم (ع) از دیگر مراسمی بود که در نخستین شب از لیالی مبارک قدر در خراسان شمالی اجرا شد و تا آستانه سحر به درازا انجامید.

حاضران در این مراسم دینی و آئین مذهبی، با گوش فرادادن به نوحه مداحان اهل بیت (ع) و سخنان روحانیان و مبلغان دینی در وصف کرامات پیشوای متقیان جهان در غم شهادت اول مظلوم عالم علی (ع) به عزاداری و سوگواری پرداختند.

بر اساس سنتی هرساله، در برخی مناطق شهر بجنورد و دیگر شهرستان‌های خراسان شمالی نیز مردم عزادار با به راه انداختن دسته‌های سینه زنی و زنجیرزنی به خیابان‌ها آمده و دیگران را در این مصیبت عظمی شریک غم خود کردند.

آئین‌های عزداری و شب زنده داری در عمده مساجد و تکایای محلات و امامزادگان استان خراسان شمالی برپا بود و آئین محوری آن با حضور انبوه مردم روزه دار در مصلای حضرت امام خمینی (ره) بجنورد و نیز آستانه مقدس امامزاده عباس بن موسی بن جعفر (ع) برگزار شد.

۵۱۳۲

سطح کشت گلخانه‌ای تیران و کرون به ۲۰۰ هکتار می‌رسد-نکات ارایشی

محسن حاج عابدی روز شنبه در گفت و گو با ایرنا افزود: در زمام حاضر ۱۳۰ هکتار سطح زیر کشت محصولات گلخانه‌ای است که تا ۲ سال آینده بر اساس برنامه چشم انداز کشاورزی تیران و کرون افزایش می یابد.

وی بیان کرد: اکنون تقاضا برای صادرات محصولات گلخانه‌ای این شهرستان و با توجه به افزایش سطح زیر کشت بازار فروش خارجی و داخلی وجود دارد.

مدیرجهاد کشاورزی تیران و کرون با تاکید بر افزایش زیرساخت های لازم، تصریح کرد: همکاری دستگاه های خدمات رسان اعم از شرکت گاز و برق برای این موضوع مهم است تا اینکه بر مبنای برنامه توسعه کشاورزی همکاری شود.

وی کاهش مصرف آب، افزایش سطح زیرکشت و افزایش بهره وردی از ظرفیت های کشت گلخانه‌ای است، خاطرنشان کرد: با توجه به اقلیم خشک آب و هوایی سرمایه گذاری در این عرصه لازم است.

وی به خسارت وارد شده ناشی از سرمازدگی اشاره و اضافه کرد: سرما در بهار امسال به بیش از سه هکتار از زراعت و نزدیک به پنج هزار هکتار از باغ های این شهرستان خسارت زد که برآورد کل خسارت به بیش از ۴۰ میلیارد ریال می رسد.

حاج عابدی تصریح کرد: همه اراضی باغی این شهرستان از ۱۰ تا ۱۰۰ درصد دچار سرمایه زدگی شده اند.

تیران و کرون دارای ۲۱ هزار هکتار اراضی کشاورزی و ۱۳۰ هکتار گلخانه دارد، این شهرستان رتبه اول گلخانه‌های صنعتی استان اصفهان را به خود اختصاص داده که سالانه بیش از ۲۰ درصد محصولات گلخانه‌ای حوزه کشاورزی این شهرستان به خارج کشور صادر می‌شود.

بیش از چهار هزار و ۴۰۰ هکتار اراضی کشاورزی این منطقه زراعی و نزدیک به پنج هزار هکتار آن باغ تشکیل می دهد.

مساحت اراضی کشاورزی استان اصفهان ۵۶۹ هزار هکتار است و ۱۱ درصد از اشتغال و هفت درصد از تولید ناخالص ملی این استان به بخش کشاورزی اختصاص دارد که سطح زیر کشت محصولات گلخانه‌ای شامل سبزی و صیفی و گل و گیاه زینتی استان برابر هزار و ۶۰۰ هکتار و میزان تولید سالانه سبزی و صیفی گلخانه‌ای استان بالغ بر ۲۳۵ هزار تن بوده که اصفهان رتبه دوم کشوری را به خود اختصاص داده است.

۷۱۳۱/‏۶۰۲۶/‏



کد آمار